دریچه ای برای گفتگو و مشارکت برای ایرانی آباد و آزاد


Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :گودرز صادقی
تاریخ:دوشنبه 12 خرداد 1399-10:36 ق.ظ

ای کسانی که باد میکارید

دو اتومبیل به هم کوبیده اند و پلیس مشغول ارزیابی و پیدا کردن مقصر است. هر دو راننده مبهوت هستند، آنها خود قربانی نفر سومی هستند که با لایی کشیدن و ویراژ باعث حواس پرتی آنها شده و آن دو را مغبون کرده است. پلیس چاره ای جز محکوم کردن یکی از آنها، یعنی کسی که از پشت به ماشین جلویی کوبیده است، ندارد... شخص سومی حاضر نیست و از میدان و معرکه در رفته است. اگر هم بود، فرقی نمیکرد. نه صدمه ای زده است و نه صدمه ای دیده است... با این حال، سه نفر شاهد ماجرا میدانند که مقصر اصلی چه کسی بوده است: خدا و دو راننده ماشینهایی که تصادف کرده اند.

این قصه محدود به تصادفات رانندگی نیست. زندگی سرشار از این حادثه هاست. چه آدمهای نابکاری که با رذالت خود زندگی و شغل و حیثیت و دارایی دیگران را به باد فنا نسپرده اند. چه آدمها که شرکای خوب و معتمد، برادرانی مهربان، زندگی زناشویی و موقعیت اجتماعی افرادی را به نابودی نکشانده اند، بدون آن که رد پایی از خود به جای گذاشته باشند. در این درگیریها و تزاحمها، پای آن شخص غایب ناپیداست و دیگران چوب خورده اند و او، بظاهر آرام و بی تنش، به زندگی خود مشغول است.

 

از منظر دین اسلام، گناهانی هستند که فرد در همین دنیا عقوبت آنها را میچشد و یکی از آنها ستم در حق دیگران است. از انواع ستم، ستم در حق خداوند و نفس خویشتن به مراتب از عقوبت کمتری برخوردار هستند و امکان بخشش آنها وجود دارد. لیکن، ستم در حق دیگران از مواردی است که خداوند نه تنها نمیبخشد، بلکه رها نمیکند! با این پیش فرض، کسی که موجبات بدبختی و فروپاشی دیگران میشود، باید منتظر عقوبتی سخت در همین دنیا باشد. این عقوبت یا به حکم قانون، یا به حکم بلاهای طبیعی و غیرطبیعی و یا توسط مظلومینی که نمیتوانند صبر پیشه کنند و خود انتقام میگیرند، حادث میشود. فردی که در چنین ماجراهایی مقصر اصلی است، به خاطر ترس از عواقب کاری که کرده است و یا عذاب وجدانی که شاید داشته باشد، همیشه در اضطراب و نگرانی است و بعید نیست که خود عامل مجازاتش باشد. راننده مضطربی که از صحنه تصادف فرار کرده و از نجات مصدومین استنکاف ورزیده است، شاید در یکی از پیچهای سخت جاده واژگون شود یا به ته دره سقوط کند.

 

این که یک نفر عامل اصلی بدبختی دیگران باشد و بدون مجازات ادامه حیات بدهد با ناموس و قاموس طبیعت سازگار نیست. چه جنایتکاران بزرگی که در پیری به دام افتاده و به سزای اعمال خودشان رسیده اند! یک ضرب المثل انقلابی زمانی سر زبانها بود که میگفت: آن کس که باد بکارد، طوفان درو میکند (توفان درود هر آن که در باد بکشت)! و این ضرب المثل را باید همواره به مجرمانی که خود را نجات یافته میدانند تذکر داد تا در آرامشی نابجا آنچه را که انجام داده اند فراموش نکنند.

 

شاعر چه زیبا و دردناک گفته است:

 

گیرم که خلق را به فریبت فریفتی

با دست انتقام طبیعت چه میکنی؟




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : اجتماعیات 



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic