دریچه ای برای گفتگو و مشارکت برای ایرانی آباد و آزاد


Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :گودرز صادقی
تاریخ:سه شنبه 27 خرداد 1399-03:46 ب.ظ

چرا باید خودمان را مجازات نکنیم؟

آدم در طول زندگی اش خطاهایی میکند که از چشم قانون و دیگران پنهان میماند و به خاطر آن ها مجازات نمیشود. تکلیف چیست؟ همه ما دیگران را قضاوت میکنیم و برایشان رای صادر میکنیم و اگر به جا باشد به محکمه میرویم و خواستار مجازات آنها میشویم ولی با خودمان کاری نداریم. خیلی که منصف باشیم، گاهی خودمان را هم قضاوت میکنیم و اگر اهل احساس و عاطفه باشیم غمگین میشویم و به عذاب وجدان می افتیم. آیا در مقابل خطاهای دیگران هم به همین بسنده میکنیم که بگوییم همینکه در درون خودشان عذاب میکشند کافی است؟

بعضی آدم ها خودکشی میکنند ولی بعید است که درصد بالایی از این موارد ناشی از عذاب وجدان یا محکوم کردن خود به اعدام باشد. بیشتر افرادی که مرتکب خودکشی میشوند میخواهند از دست مشکلات و بیماری ها و آبروریزی و نظایر آن بگریزند. شاید بعضی ها هم به دلیل اختلالات افسردگی و بیماریهای روحی و روانی چنین کاری میکند ولی آیا شنیده اید کسی از خودش یادداشتی گذاشته باشد که به خاطر این که دیگران را از زندگی ساقط کرده بوده در محکمه وجدان خودش را به اعدام محکوم کرده باشد؟ شاید هم شنیده باشید ولی بسیار اندک...

خیلی از افراد معتقدند که مجازات نشدن در طول زندگی منجر به عذاب اخروی خواهد شد و هیچ گناهی بی مجازات نخواهد ماند. باز معتقدند که مجازات شدن در این دنیا و عذاب ها و بلاهایی که وارد میشوند خود نوعی مجازات دنیوی هستند که از عذاب اخروی گناهکار خواهند کاست. اما چرا اینگونه آدم ها سعی نمیکنند خودشان را در همین سرای فانی مجازات کنند و با خاطری آسوده تر به سرای باقی بشتابند؟

آدم میتواند به جبران گناهانی که کرده است و دیگران متوجه نشده اند متناسب با شرع و قانون برای خودش مجازات تعیین کند. مثلا میتواند خودش را سالها به یک شهر دورافتاده و متروک تبعید کند. میتواند به خاطر یک جرمی که میداند مرتکب شده است وفق قانون دو سال خودش را در خانه حبس کند. به خاطر زیان مالی که به افراد یا جامعه وارد کرده است بخشی از اموال خود را مصادره کند و در اختیار موسسات خیریه قرار دهد. آدم میتواند برای ضرب و جرحی که کرده است دیه تعیین کند و در اختیار ذینفع قرار دهد. او میتواند خودش را جریمه کند. اصلا میتواند پلیس و قاضی خودش باشد... و شاید خودش را مستحق مرگ بداند و خودش را به اعدام محکوم کند.

فکر میکنم روی این بعد از رفتارها و منش انسان کار نشده است. ما یاد نگرفته ایم که در غیاب قانون خودمان را محاکمه کنیم و مجازات عادلانه برای خودمان تعیین کنیم. شاید این پیشنهاد معقول به نظر نیاید ولی آیا مشروع هم نیست؟

دلی را که شکسته ای، مالی را که به ناحق خورده ای، زندگی ای را که به گند کشیده ای، حقی را که باطل کرده ای، تبعیض و خیانت و اذیت و آزاری را که به دیگران تحمیل کرده ای میشود بدون مجازات به بوته فراموشی سپرد؟ اگر ما اینگونه کرده ایم و مجازاتش را نچشیده ایم، چه باید بکنیم؟ کسی میداند؟

البته بعضی از افراد مبتلا به سندرم خودمجازاتی (self-punishment) هستند که خود اختلالی روانشناختی محسوب میشود. من با این افراد کاری ندارم و کارم با آدمهای سالمی است که میدانند و یقین دارند که در جایی خطا کرده اند و مجازات نشده اند. آدم های با وجدان اگر خطایی کرده باشند خود متوجه میشوند، توبه میکنند و به خطای خود اعتراف میکنند ولی... آیا اعتراف کافی است؟ 



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : اجتماعیات 



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic